Przewierty horyzontalne sterowane

Przewierty sterowane, to metoda wynaleziona w latach sześćdziesiątych dwudziestego wieku w Stanach Zjednoczonych. Wtedy to, w amerykańskiej jednostce rozwojowej opracowano pierwszą wiertnicę udarową, napędzaną sprzężonym powietrzem. Po raz pierwszy użyto jej do budowy gazociągu pod jedną z kalifornijskich rzek.

Metoda udoskonalana od lat

przewiert sterowanyW Polsce ta metoda jest znana od lat dziewięćdziesiątych ubiegłego wieku, jednak ze względu na jej brak precyzji była używana wyłącznie do budowania sieci kablowych, wodociągowych oraz gazociągów. Metoda przewiertów sterowanych jest cały czas udoskonalana, obecnie można budować przy jej pomocy rurociągi grawitacyjne, co nie było możliwe, jeszcze na początku tego wieku. Przewiert sterowany świetnie sprawdzi się wszędzie tam, gdzie nie można wykonać tradycyjnych wykopów pionowych. Głównym wskazaniem do wykonywania przekopów horyzontalnych są wszelkiego rodzaju przeszkody na powierzchni gruntu, czyli na przykład: drogi, autostrady, oraz trakcje kolejowe. Metoda ta jest wykorzystywana również na terenach silnie zurbanizowanych, gdzie istnieje ryzyko uszkodzenia istniejącej już infrastruktury, pod powierzchnią ziemi, lub prace wykopowe wiązałyby się z dużym ograniczeniem lub zamknięciem ruchu drogowego. Ze względu na transport rzeczny, o wiele łatwiejszym i tańszym rozwiązaniem jest poprowadzenie wykopu pod dnem rzeki, niż budowanie konstrukcji nad powierzchnią wody. Przewiert horyzontalny może osiągnąć długość nawet dwóch kilometrów i mieć średnicę 630 milimetrów.

Przewiert przebiega w następujący sposób: najpierw wyznacza się trajektorię przewiertu, punkt jego wyjścia oraz dobiera się odpowiednią technologię wiercenia. Następnie przygotowuje się teren pod urządzenie wiertnicze i zaplecze techniczne. Na koniec wykonuje się wiercenie i przywraca teren do stanu pierwotnego.